LIJMVERF

Lijmverf wordt gemaakt uit dierlijke lijm. Deze is meestal afkomstig uit de botten of de huiden van dieren. Huidenlijm wordt gemaakt door huiden lang te laten koken. Er komt dan een gelatine-achtige stof vrij, die door inkoken tot korrels of plaatjes kan worden ingedikt. Gelatine zoals wij die kennen is afkomstig uit de botten van dieren. Die botten worden als sinds de prehistorie gekookt tot er een taaie lijm overblijft. Als deze lijm afkoelt, gaat hij geleren. Door blaadjes gelatine op te lossen in warm water, worden ze vloeibaar. Er ontstaat dan een lijmoplossing. Deze oplossing is geschikt om pigmenten mee te wrijven. De verfsoort die dan ontstaat, is eenvoudig en mat van kleur.

Toch hebben beroemde schilders zoals Andrea Mantegna en Dieric Bouts er veelvuldig gebruik van gemaakt. Meestal gebruikten zij de lijmverf rechtstreeks op onbewerkt (maar wel voorgelijmd) linnen voor het schilderen van zeer ingetogen werk. Beroemd is de dode Christus in een extreem verkort van Mantegna en de kruisaflegging van Bouts. Onderwerpen die goed passen bij de matte enigszins grauwe verf, en de warme kleur van het grijze linnen. De structuur van het linnen wordt daarbij vaak gebruikt om toonverschillen mee te kunnen maken.

In het Engels heet deze verfsoort distemper, in het Frans détempre, wat beiden duidt op de verwantschap met tempera, die echter niet zo groot is als gesuggereerd. Het is een geheel eigen verfsoort met een zeer ingetogen en sereen karakter.